ปัจจุบันงานแพร่เสียงแพร่ภาพเป็นงานที่มีลิขสิทธิ์ครับ
งานแพร่เสียงแพร่ภาพก็คือพวกงานถ่ายทอดสด หรือเอาภาพหรือเสียงมาเผยแพร่ต่อสาธารณชนทางวิทยุหรือโทรทัศน์
ตัวอย่างเช่น ถ่ายทอดสดกีฬา ถ่ายทอดสดงานคอนเสริ์ต ซึ่งผู้มีลิขสิทธิ์ไม่ใช่นักกีฬา นักร้อง ไม่ใช่สโมสรกีฬาไม่ใช่บริษัทต้นสังกัด แต่เป็นนายทุนที่เป็นเจ้าของเวลาออกอากาศ และสัญญาณออกอากาศทางวิทยุโทรทัศน์ ซึ่งเจ้าตัวเองไม่ได้ลงทุนอะไรเลย
ตัวนักกีฬาหรือนักร้องเองก็มีลิขสิทธิ์ในการแสดงของตัวเอง แต่บริษัทแพร่เสียงแพร่ภาพก็ไปซื้อลิขสิทธิ์มาในราคาไม่เท่าไร แต่พอออกอากาศทางทีวี วิทยุแล้วมาเก็บค่าดูคนดูแพงมาก
เป็นการกระทำที่เป็นทุนนิยม เอารัดเอาเปรียบผู้บริโภคที่สุด
เวลาเราดูข่าวผลกีฬาเราถึงต้องดูแต่ภาพนิ่ง ภาพงานดีดี หลายๆ งานไม่ได้รับการถ่ายทอดต่อ
คนแพร่เสียงแพร่ภาพไม่ได้ลงแรงด้วยความวิริยะอุตสาหะ ไม่ได้ใช้ความคิดสร้างสรรค์อย่างใดๆเลย แค่มีเงินไปซื้อสิทธิการถ่ายทอดมา มีสัญญาณออกอกาศอยู่ในมือ แล้วก็มาเก็บเงินคนอื่นต่อ ผูกขาดการตลาดสุดๆ
ไม่เห็นด้วยเลยว่าทำไม งานแพร่เสียงแพร่ภาพลักษณะนี้ต้องมีลิขสิทธิ์ด้วย
Comments
อุปกรณ์อะไรต่าง ๆ ก็ต้องลงทุน ค่ารถ ค่าแรง
ผมคิดว่าถึงอย่างไรเสีย ก็ต้องคุ้มครองสิทธิ์ในการสร้างสรรค์ของเขาด้วย (มุมกล้อง การแพนภาพ ไล่ภาพ ซูมระยะใกล้ไกล พวกนี้เป็นการสร้างสรรค์ทั้งสิ้น) แต่ก็ควรจะคุ้มครองตามเหมาะสม ไม่ให้กระทบหรือจำกัดประโยชน์ของสาธารณะด้วยครับ
แต่คนไม่ได้รับสิทธิ์นี้ถ่ายทอดให้คนอื่นดูผิดลิขสิทธิ์ใช่ไม๊ครับ
แล้วทีนี้ ใครได้ค่าสิทธิ์นั้นกัน
ส่วนคนถ่ายทอดก็ได้ค่าโฆษณาในวันนั้นไปแล้วไงครับ จะหวงไว้คนเดียวไปอีกถึงไหนกัน
แบ่งๆกัน ได้ทุกคน
คุณพูดราวกับว่า งานถ่ายทอด เอาแค่กล้องหนึ่งตัวไปตั้งไว้เฉยๆ แล้วงานมันออกมาได้